Luangpor Paisal Visalo‘s Podcast (ธรรมะ จาก หลวงพ่อไพศาล วิสาโล)

25630514--เคารพพระธรรมให้ถูกต้อง

14 พ.ค. 63 - เคารพพระธรรมให้ถูกต้อง : พระธรรมของพระพุทธเจ้าสอนให้มีขันติ มีความอดทน ให้ระงับความโกรธ ส่วนใหญ่เราเคารพพระพุทธเจ้า แต่เราไม่ค่อยเคารพพระธรรมเท่าไหร่ หรือว่าเคารพไม่ถูก พอเราเคารพไม่ถูกมันก็เลยทำให้การเคารพพระพุทธเจ้าของเราไม่ถูกต้องไปด้วย 

25630513--ดูแลสติ แล้วสติจะดูแลเรา

13 พ.ค. 63 - ดูแลสติ แล้วสติจะดูแลเรา : ทีแรกเราต้องสร้างร่องให้กับจิต ต้องใช้ความเพียรความพยายามให้จิตมีสติมีความรู้ตัว ให้จิตมีเมตตาแต่พอร่องนั้นมันลึกมันกว้างนี่คราวนี้แหละมันก็จะดึงกระแสของใจให้ไปในทางนั้น ถ้าเป็นร่องที่ดีมันก็ดึงจิตให้สู่ภาวะที่เป็นกุศลเป็นสุข ให้เราหมั่นสร้างร่องหรือทางเดินของจิตเอาไว้ ในทางที่เป็นกุศล แล้วร่องนั้นแหละจะมาช่วยปรุงแต่งให้ชีวิตของเราเจริญงอกงามได้ 

25630512--ศรัทธาให้ถูก

12 พ.ค. 63 - ศรัทธาให้ถูก : ในช่วงสี่ห้าวันที่ผ่านมาก็มีคนวิจารณ์อาตมา มีหลายคนรู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อน เกิดความไม่พอใจเกิดความโกรธ แล้วก็ตอบโต้ด้วยถ้อยคำที่รุนแรง ด้วยอารมณ์ อันนี้ก็ถือว่าทำไม่ถูกนะ ถ้าเป็นชาวพุทธก็ยังถือว่าทำไม่ถูกตามนิสัยของชาวพุทธ ถ้าเป็นชาวพุทธก็ต้องปฎิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า คือต้องรักษาใจไม่ให้โกรธ ไม่ให้แค้น ไม่ให้พยาบาท เพราะนั่นคืออันตรายที่เกิดขึ้นกับตนเอง นอกจากรักษาใจไม่ให้โกรธ ไม่ให้แค้นแล้ว ต้องพิจารณาด้วยว่าที่เขาพูดมามันดีมั้ย มันไม่ดีอย่างไร พิจารณาแล้วค่อยชี้แจงว่ามันไม่ดีไม่จริงอย่างไร อันนี้เป็นวิสัยของชาวพุทธ แต่ถ้าทำตรงข้ามมันก็ไม่ใช่วิสัยของชาวพุทธ มันก็เสีย เสียต่อตนเอง เสียต่อศาสนาที่ตัวเองนับถือว่าประเสริฐ และก็เสียต่อครูบาอาจารย์ด้วย ว่าไม่ได้สั่งหรือสอนอย่างไร จึงทำตนอย่างนั้น........ 

25630511--อย่าให้ความคิดเป็นนายเรา

11 พ.ค. 63 - อย่าให้ความคิดเป็นนายเรา : ความคิดนั้นเชื่อมากไปก็ไม่ดี ควรทักท้วงหรือคิดเผื่อไปในทางอื่นดูบ้าง เพราะมันอาจพาเราเข้ารกเข้าพงไปเลยก็ได้ แม้สิ่งที่คิดนั้นดูเหมือนจะมีเหตุมีผลก็ตาม อย่าลืมว่าคนเราเวลาจะทำชั่ว ก็มีเหตุผลสวยหรูเหมือนกัน ความคิดนั้นเป็นบ่าวที่ดี แต่มักเป็นนายที่เลว ควรแล้วที่เราจะใช้มันอย่างเต็มที่ แต่อย่าเผลอปล่อยให้มันเป็นนายเราก็แล้วกัน 

25630510--ความจริงของสิ่งที่เรียกว่าทุกข์

10 พ.ค. 63 - ความจริงของสิ่งที่เรียกว่าทุกข์ : มีเรื่องเล่าว่าชายผู้หนึ่งเข้าไปกราบทูลระบายความทุกข์กับสมเด็จพระสังฆราชเจ้าพระองค์หนึ่ง เขาเอาแต่บ่นว่า “หนักครับ.....ช่วงนี้แย่มากเลยครับ” เมื่อสมเด็จ ฯ ถามว่าหนักเรื่องอะไร เขาก็ทูลเล่าถึงปัญหาต่าง ๆ ที่รุมเร้าชีวิต สุดท้ายก็ทูลว่า “ตอนนี้ผมจวนจะแบกไม่ไหวแล้วครับ”

สมเด็จ ฯ ฟังสักพัก ก็รับสั่งให้เขานั่งคุกเข่าและยื่นมือทั้งสองออกมาข้างหน้า แล้วพระองค์ก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งมาวางบนฝ่ามือทั้งสองของเขา แล้วรับสั่งว่า “นั่งอยู่นี่แหละ อย่าขยับหรือไปไหนจนกว่าข้าจะกลับมา จะเข้าไปข้างในสักประเดี๋ยว”

เขานั่งอยู่ในท่านั้นเป็นเวลานาน แต่สมเด็จ ฯ ก็ยังไม่เสด็จออกมาเสียที จนเขาเริ่มเมื่อยล้า กระดาษดูจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเหงื่อเริ่มออก
ในที่สุดสมเด็จ ฯ ก็เสด็จเข้ามาประทับที่เดิม แล้วทรงถามชายผู้นั้นว่าเป็นอย่างไร
“หนักครับ พระเดชพระคุณ เมื่อยจนจะทนไม่ไหว”
“อ้าว ทำไมไม่วางมันลงเสียละ ?” สมเด็จ ฯ รับสั่ง “ก็ไปยอมให้มันอยู่อย่างนั้น มันก็หนักอยู่ยังงั้นนะซี มันจะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง”

กระดาษแม้จะบางเบา แต่ถ้าไปยึดถือมันนาน ๆ ก็จะกลายเป็นของหนักจนสู้ไม่ไหว อารมณ์โกรธเกลียด ท้อแท้ กลัดกลุ้ม แม้จะจับต้องไม่ได้ แต่ถ้าไปแบกไว้ทั้งวันทั้งคืน ใจเรานั่นแหละที่จะแย่ ตรงกันข้ามกับหินก้อนใหญ่ ตราบใดที่ไม่ไปอุ้มไปแบก ก็ไม่มีวันหนัก

เป็นเพราะไม่รู้ตัวใช่ไหมเราจึงเผลอไปแบกหรือยึดความทุกข์เอาไว้ ทั้ง ๆ ที่ยิ่งแบกยิ่งยึดก็ยิ่งทุกข์ แต่ก็ยังไปแบกไปยึดอยู่นั่นเองเพราะทำจนเป็นนิสัยเสียแล้ว ความรู้ตัวจึงเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขไปสู่หนทางแห่งความไม่ทุกข์ เพราะเมื่อรู้ตัวแจ่มชัดเราก็ประจักษ์แก่ใจว่าได้เผลอแบกยึดอะไรต่ออะไรไว้มากมาย ถึงตอนนั้นการปล่อยวางก็เกิดขึ้นได้ไม่ยาก ฉะนั้นไม่ว่าทำอะไรอยู่ก็ตาม ควรหมั่นมองตนสำรวจจิตเพื่อให้รู้เท่าทันความรู้สึกนึกคิดอยู่เสมอ ความรู้ตัวนี้แหละจะช่วยปลดเปลื้องสิ่งหมักหมมที่ค้างคาในจิตใจจนทำให้ชีวิตเบาสบาย

25630509--ปันสุข ร่วมทุกข์

9 พ.ค. 63 - ปันสุข ร่วมทุกข์ : หลายคนได้ดูคลิปเกี่ยวกับตู้ปันสุขแล้วน้ำตาไหล รู้สึกซาบซึ้งใจแล้วก็เกิดแรงบันดาลใจที่จะทำความดี บางทีขณะที่รู้สึกว่าเราแย่ เราลำบาก เราเดือดร้อนไม่มีงานทำธุรกิจหยุดชะงัก แต่พอเห็นตัวอย่างคนทำความดีแบบนี้แล้วก็เกิดกำลังใจที่จะทำเพื่อผู้อื่นบ้าง มันทำให้ความทุกข์ของตัวเองเล็กลง หรือว่ามีความหมายน้อย เพราะว่าคนเราพอนึกถึงความทุกข์ของคนอื่นแล้ว ความทุกข์ของเราก็จะกลายเป็นเรื่องเล็กลงและเกิดกำลังใจที่จะทำความดีมากขึ้น เกิดกำลังใจที่จะปันความสุข รวมทั้งรับรู้ความทุกข์ของผู้อื่นด้วย 

25630508--อยู่กับร้อนให้เป็น อยู่กับเย็นก็ได้

8 พ.ค. 63 - อยู่กับร้อนให้เป็น อยู่กับเย็นก็ได้ : ถ้าอยู่กับโลกธรรมฝ่ายบวกไม่เป็น มันก็อยู่กับโลกธรรมฝ่ายลบไม่เป็นเหมือนกัน สิ่งที่ตามมาคือความทุกข์ สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราช่วงนี้โควิด วิกฤตต่างๆล้วนแล้วแต่มาสอนมาเตือนให้เราอยู่กับสุขให้เป็น แล้วเราก็จะอยู่กับทุกข์เป็น 

25S630507--อดเปรี้ยวไว้กินหวาน

7 พ.ค. 63 - อดเปรี้ยวไว้กินหวาน : คนเรามักชอบสุขในวันนี้ ส่วนทุกข์วันหน้ายังไงฉันไม่สนใจ คนฉลาดเขาจะยอมทุกข์วันนี้ยอมลำบากวันนี้เพื่อสบายวันหน้า เขาจะยอมอด อย่างที่เขาบอกว่าอดเปรี้ยวไว้กินหวาน อันนี้เป็นสำนวนที่มีมานาน คือยอมลำบากในวันนี้ เพื่อจะได้ไปกินหวานในวันหน้า อันนี้เราต้องถือเป็นคติไว้เลยนะ ว่าถ้าหากเราลำบากวันนี้ สบายในวันหน้าเราก็ควรจะทำ แต่ถ้าหากเป็นเรื่องทำความดีแล้วนี่ก็ขอให้เริ่มต้นจากสิ่งที่ง่ายก่อน แล้วเขยิบไปสู่สิ่งที่ยากมันไม่ได้ข้ดแย้งกันนะมันเป็นเรื่องเดียวกัน 

25630506pm--เจอทุกข์และสุขให้เป็นก็เย็นได้

6 พ.ค. 63 (บ่า่ย) - เจอทุกข์และสุขให้เป็นก็เย็นได้ : ความรู้สึกสุขมันไม่เที่ยง ตอนได้โชคได้ลาภมันก็มีความสุข ตอนสมหวังในความรักก็มีความสุข แต่พออยู่ไปนานๆความสุขก็เจือจางหายไป ถ้าเรายึดติดในสุขก็จะทุกข์ในที่สุด ทุกข์เพราะว่าไม่พอสักที ทุกข์เพราะว่ากลัวจะสูญเสียมันไป ทุกข์เพราะพบว่าความสุขหรือสิ่งที่ทำให้เกิดสุขมันเจือจางหายไป แต่ถ้าเราเกี่ยวข้องกับสุขให้เป็น เราไม่ยึดติดเรารู้ว่ามันเป็นของชั่วคราวมาแล้วก็ไป มันเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง หรือรู้ไปถึงขั้นว่าถ้าไม่พอเมื่อไหร่มันก็ทุกข์เมื่อนั้น เราก็จะเริ่มรู้สึกพอกับสิ่งที่มีอยู่ และขณะเดียวกันก็รู้ว่า สิ่งที่มีอยู่นั้นมันก็ไม่เที่ยง ถ้าเราตระหนักเช่นนี้ ความยึดติดมันก็จะน้อยลง และเมื่อสิ่งนั้นแปรปรวนไปเราก็จะไม่เสียใจ อันนี้เรียกว่าสุขเป็น ถ้าเราสุขเป็นก็จะเย็นได้ 

25630506am--วิสาขบูฃาสำคัญกับเราอย่างไร

6 พ.ค. 63 (เช้า) (วันวิสาขบูชา) - วิสาขบูฃาสำคัญกับเราอย่างไร : วันวิสาขบูชาปีนี้ การเวียนเทียนที่วัดจำต้องระงับทั้งประเทศ แต่ถึงแม้การบูชาพระพุทธองค์ด้วยอามิสคือดอกไม้และธูปเทียนตามประเพณีจะทำได้ยาก เราก็ยังสามารถบำเพ็ญปฏิบัติบูชาได้ที่บ้าน ด้วยการให้ทานทั้งแก่พระสงฆ์และผู้ตกทุกข์ได้ยาก รวมทั้งการรักษาศีล การฟังธรรม และการภาวนา

วันนี้เป็นโอกาสที่เราควรใคร่ครวญว่าการบังเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้ามีความสำคัญกับเราอย่างไร เพราะเหตุใด สำคัญเพราะว่าทำให้เรามีที่พึ่งสำหรับยึดเหนี่ยวจิตใจ ช่วยปักปักรักษาเราให้ปลอดภัย และดลบันดาลให้เราเจริญรุ่งเรือง หรือว่าสำคัญเพราะทำให้เราตระหนักว่าการดับทุกข์นั้นเป็นไปได้ แม้ว่าโลกนี้จะเต็มไปด้วยทุกข์ แต่การอยู่ในโลกด้วยใจที่เหนือทุกข์นั้น ไม่ใช่สิ่งเหลือวิสัยของเรา

การตรัสรู้ในคืนวันเพ็ญเดือน ๖ เมื่อ ๒,๖๐๐ กว่าปีก่อน ไม่ได้มีความหมายเพียงแค่ทำให้บุคคลผู้หนึ่งกลายเป็นพระพุทธเจ้า หรือเป็นมหาบุรุษที่เราสักการะบูชาเท่านั้น ที่สำคัญกว่านั้นคือ การค้นพบหนทางแห่งการดับทุกข์ ซึ่งเป็นประโยชน์แก่มนุษย์ทุกคนรวมทั้งเราด้วย การบำเพ็ญเพียรของพระพุทธองค์จะไร้ความหมายกับเรา หากเราไม่นำคำสอนของพระองค์มาปฏิบัติ เพื่อแก้ทุกข์ให้ตน จนบรรลุถึงความสงบเย็น ควบคู่กับการเกื้อกูลผู้อื่น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเพื่อนำพาชีวิตจิตใจของตนให้พ้นจากความมืดมน สู่ความสว่างไสว นี้แลคือชีวิตที่ประเสริฐอย่างแท้จริง

หากไม่ทำเช่นนี้ แม้จะบูชาพระองค์ด้วยอามิสเพียงใด ก็ไม่ช่วยให้เรามีชีวิตที่ดีขึ้นแต่อย่างใด