Luangpor Paisal Visalo‘s Podcast (ธรรมะ จาก หลวงพ่อไพศาล วิสาโล)

25630505pm--ทุกข์มันมาเพื่อให้เราเรียนรู้

5 พ.ค. 63 (บ่าย) - ทุกข์มันมาเพื่อให้เราเรียนรู้ : คนเราเวลาเจอสิ่งที่มากระทบทำให้เกิดความทุกข์ แม้ว่ามันจะเป็นธรรมดาที่เราจะเศร้าโศกเสียใจวิตกกังวล แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราต้องเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้น และเกิดพัฒนาการตามมา ถ้าเวลาผ่านไปแล้วเรายังทุกข์เหมือนเดิม เครียดเหมือนเดิม กลัวเหมือนเดิม ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย และก็ไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย นั่นแสดงว่าเราไม่มีพัฒนาการอะไรเลย แสดงว่าเราทุกข์ฟรีๆ ไม่ได้หาประโยชน์ ไม่ได้ใช้ประโยชน์ หรือไม่ได้เห็นประโยชน์อะไรจากความทุกข์เลย อันนี้เขาเรียกว่าเสียโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย 

25630505am--อยากทำดีเพราะมีตัวช่วย

5 พ.ค. 63 (เช้า) -อยากทำดีเพราะมีตัวช่วย : คนที่เห็นแก่ตัวเขาเห็นแบบอย่างว่า มีคนทำความดี มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความรู้สึกนึกคิดก็เปลี่ยนไป กลายเป็นว่าอยากทำความดีเพื่อผู้อื่นบ้าง เรื่องการทำความดีนี่เราจะอาศัยน้ำใจอย่างเดียวไม่พอนะ ต้องอาศัยสิ่งแวดล้อมช่วย ทั้งธรรมเนียมวัฒนธรรมการหล่อหลอมการเลี้ยงดู ปัจจัยสนับสนุนอย่างที่ว่าด้วย 

25630503--เข้าใจความตายจึงไม่กลัวโควิด

3 พ.ค. 63 - เข้าใจความตายจึงไม่กลัวโควิด : ขณะที่มีชีวิตอยู่ในโลกก็ไม่ได้ประมาท ไม่ได้หลงยึดติดในชีวิตเพราะรู้ว่าชีวิตนี้ก็ไม่เที่ยง เมื่อสถานการณ์บรรยากาศที่ผู้คนกำลังตื่นตระหนกตกใจหรือว่ามีความเครียดเกี่ยวกับโรคระบาดโควิด ให้สิ่งเหล่านี้มันเป็นการช่วยเตือนใจให้เราเห็นความสำคัญการทำความเข้าใจเรื่องของความตาย และก็เตรียมตัวเตรียมใจเพื่อรับมือความตายให้ดีขึ้น (เทศน์ที่วัดป่ามหาวัน ภูหลง)

25630503--ทักท้วงความคิดบ้าง

3 พ.ค. 63 - ทักท้วงความคิดบ้าง : ถามตัวเองว่าเวลาคิดอะไรขึ้นมาเราเคยทักท้วงมันบ้างไหม หรือปล่อยให้มันเล่นงานหรือปล่อยให้มันครอบงำจิตใจเรา ทั้งความคิดและอารมณ์ ถ้าไม่เคยทักท้วงเลยก็ต้องหมั่นทักท้วงมันบ้าง ให้มีสติและคอยทักท้วงมันใหม่ๆก็ลืมทักท้วงไป แต่ถ้าทักท้วงบ่อยๆมันก็จะเกิดเป็นนิสัย เกิดนิสัยใหม่ และนิสัยใหม่ก็จะทัดทานไม่ให้นิสัยเก่าที่ไม่ดีมันเล่นงานจิตใจเรา ไม่ว่าจะเป็นความขี้โกรธ ความโลภ ความขี้วิตก ขี้กังวล (เทศน์ที่วัดป่าสุคะโต)

25630502--ความเปลี่ยนแปลงคือความปกติธรรมดา

2 พ.ค. 63 - ความเปลี่ยนแปลงคือความปกติธรรมดา : ความแปรเปลี่ยนเราก็มองว่าเป็นธรรมดา ทันทีที่เรามองว่าเป็นธรรมดา ใจก็จะรับได้กับทุกสิ่ง แต่เป็นเพราะเราไปยึดติดว่าทุกอย่างมันต้องคงที่คงตัว เราจึงกลัวความเปลี่ยนแปลง แล้วเราจึงทุกข์เมื่อมีความเปลี่ยนแปลงขึ้น กลับมาเข้าใจความปกติธรรมดาที่แท้จริงดีกว่า อย่าไปพะวงว่าความปกติอันใหม่หรือวิถีใหม่มันคืออะไร 

25630501--สร้างทุนใหม่ให้จิตใจ

1 พ.ย. 63 - สร้างทุนใหม่ให้จิตใจ : คนเรานอกจากอิสระจากสิ่งภายนอก เรายังสามารถอิสระจากอารมณ์ภายในได้ด้วย อารมณ์ภายในจะเกิดขึ้นเพราะเหตุใดเพราะสิ่งเร้าจากภายนอกหรือเพราะเคมีในร่างกาย แต่ว่าเราก็ยังสามารถที่จะเป็นอิสระจากมันได้ ถ้าเรารู้จักมอง หรือถ้าเรามีสติ สติเป็นเครื่องช่วยที่ทำให้จิตเป็นอิสระได้ และสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือความสงบ ซึ่งก็เป็นความสุขชนิดหนึ่ง เป็นความสุขที่ไม่ขึ้นกับอารมณ์ที่เกิดขึ้น อันนี้เป็นวิชาที่สำคัญมากที่เราควรจะเรียนรู้ ไม่ว่าเราจะมีต้นทุนมาอย่างไร หรือไม่ว่าเราจะอยู่ในสภาพใด 

25630430--มีกรรมเป็นที่พึ่งจึงจะพ้นภัย

30 เม.ย. 63 - มีกรรมเป็นที่พึ่งจึงจะพ้นภัย : เดือนเมษากำลังจะผ่านไป เดือนหน้าพฤษภาก็คงต้องตั้งการ์ดกันอีก ถึงแม้จะเริ่มมีการผ่อนคลายกันแล้ว กรุงเทพก็ดีหลายจังหวัดก็ดี แต่ก็ยังประมาทไม่ได้ ลดการ์ดลงเมื่อใดอันตรายก็มาถึง ความเดือดร้อนก็ตามมา ต้องระวังต้องตั้งอยู่ในความไม่ประมาทต่อไป 

25630429--ศัตรูที่น่ากลัวคือตัวเราเอง

29 เม.ย. 63 - ศัตรูที่น่ากลัวคือตัวเราเอง : ถ้าฝึกใจไว้ดีแม้เจอทุกข์ยังไงมันก็เห็นสุขจนได้ อย่างที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าผู้มีปัญญาแม้ประสบทุกข์ก็หาสุขพบ แต่คนที่ไม่มีปัญญาแม้เจอสุขก็เห็นแต่ทุกข์ ไม่รู้สึกพอใจในชีวิตสักที เอาแต่บ่นก่นด่าชะตาทำไมฉันต้องเป็นอย่างนี้ ทำไมฉันต้องเป็นอย่างนั้น ทั้งที่ตัวเองโชดดีกว่าคนอื่นเยอะ อันนี้เพราะวางไม่ถูก แต่ถ้าวางจิตไว้ถูกไม่ว่าเจอทุกข์มากระทบยังไง มันก็สามารถจะพาตนออกจากทุกข์ได้ในที่สุด 

25630428--ใส่ใจให้ถูกทุกข์ก็บรรเทา

28 เม.ย. 63 - ใส่ใจให้ถูกทุกข์ก็บรรเทา : เวลาที่เราโกรธ หน้ามืดจนอาจทำอะไรลงไปโดยไม่รู้ตัว เช่น ต่อว่าลูก หรือต่อว่าคนรัก บางทีขว้างปาข้าวของ ถึงแม้จะรู้ว่าข้าวของอยู่ไหน แม้จะรู้ว่าต้องพูดอย่างไรเขาถึงจะเจ็บแสบ หรือรู้ว่าขว้างอะไรจะทำให้อีกฝ่ายหนึ่งไม่พอใจ ก็รู้แค่นั้น แต่ไม่รู้ตัว พออารมณ์ได้รับการปลดปล่อยหรือลดลง เพราะด่าไปแล้ว ทำลายข้าวของไปแล้ว ตอนนั้นแหละสติจะมาทำงาน รู้ตัวขึ้นมา พอรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ก็รู้สึกเสียใจ แล้วก็หลงเข้าไปในอารมณ์อีก แต่คราวนี้เป็นอารมณ์เสียใจ รู้สึกผิด จนกว่าจะมีคนมาพูดมาเตือนจึงค่อยได้สติหรือรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง          

เมื่อเรามีสติรู้ทันความคิดและอารมณ์บ่อย ๆ ต่อไปก็จะรู้ทางว่าความคิดจะมาแบบไหน อารมณ์จะมาไม้ไหน คนเราเวลาจมอยู่ในอารมณ์ อารมณ์เหล่านี้จะพยายามครองจิตครองใจให้นานที่สุด มันมีลูกไม้หลายอย่าง เช่นเวลาเราโกรธ ความโกรธจะสั่งให้จิตส่งออกนอก ไปจดจ่ออยู่กับคนที่พูดไม่ดีกับเรา ทำไม่ดีกับเรา เราก็จะโกรธแล้วก็ด่าเขากลับ หรือถึงขั้นทำร้ายร่างกายเลย อันนี้เป็นอุบายของความโกรธ มันต้องการให้จิตเราส่งออกนอก จะได้ไม่หันกลับมาดูใจจนรู้ทันว่ามีอารมณ์เกิดขึ้น

25630427--ไม่หลงกลกิเลส

27 เม.ย. 63 - ไม่หลงกลกิเลส : เมื่อเรามีสติรู้ทันความคิดและอารมณ์บ่อย ๆ ต่อไปก็จะรู้ทางว่าความคิดจะมาแบบไหน อารมณ์จะมาไม้ไหน คนเราเวลาจมอยู่ในอารมณ์ อารมณ์เหล่านี้จะพยายามครองจิตครองใจให้นานที่สุด มันมีลูกไม้หลายอย่าง เช่นเวลาเราโกรธ ความโกรธจะสั่งให้จิตส่งออกนอก ไปจดจ่ออยู่กับคนที่พูดไม่ดีกับเรา ทำไม่ดีกับเรา เราก็จะโกรธแล้วก็ด่าเขากลับ หรือถึงขั้นทำร้ายร่างกายเลย อันนี้เป็นอุบายอย่างหนึ่งของความโกรธ มันต้องการให้จิตเราส่งออกนอก จะได้ไม่หันกลับมาดูใจจนรู้ทันว่ามีอารมณ์เกิดขึ้น ทันทีที่รู้ทันว่ามีอารมณ์เกิดขึ้น มันจะฝ่อหรือสลายตัวไป เพราะจุดอ่อนของมันก็คือการถูกรู้ถูกเห็น ยิ่งมีสติรู้ทันมันเร็วเท่าไร มันก็ครอบงำจิตใจเราได้น้อยเท่านั้น ดังนั้นเราจึงควรหมั่นสังเกตความคิด หมั่นดูจิตใจ หมั่นมองตนบ่อย ๆ หากไม่อยากพลาดท่าเสียทีเพราะอารมณ์อกุศลเหล่านั้น