Luangpor Paisal Visalo‘s Podcast (ธรรมะ จาก หลวงพ่อไพศาล วิสาโล)

7 เม.ย. 63 (เช้า) - ตัวอยู่บ้าน ใจอยู่ปัจจุบัน : ถ้าใจกายเราอยู่บ้านและใจอยู่บ้าน ใจก็อยู่กับปัจจุบันด้วย จะปลอดภัยทั้งกายและเป็นสุขทั้งใจ ปลอดภัยทางกายเพราะไม่มีเชื้อแต่ว่าถ้าใจมันทุกข์ เพราะความเหงา ความเครียด ความวิตกกังวล อันนี้มันก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเท่าไหร่ แต่เราก็สามารถจะทำได้ ตัวอยู่บ้านกายปลอดเชื้อ ส่วนใจก็ปลอดทุกข์ด้วย เพราะใจอยู่กับปัจจุบันมีสติเป็นเครื่องรักษา นี่เป็นสิ่งที่เราทำได้ และควรใช้โอกาสนี้ทำ เพราะว่าถ้าเราอยู่กับปัจจุบันได้ เราจะเรียนรู้การอยู่กับตัวเอง และถึงวันที่โควิดมันสงบ เราก็ยังสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข เพราะเราก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตามมาอีกหลังจากโควิดหายไป แต่มันก็มาแน่เพราะปัญหาเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับมนุษย์ อาจจะไม่ใช่ภัยพิบัติ แต่เป็นวิกฤตส่วนตัว แต่ถ้าเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเองให้เป็น เรามีสติเป็นเครื่องรักษาใจ สติก็จะพาใจเรารอดปลอดภัยได้

 

6 เม.ย. 63 - รู้ทันอคติ รู้ทันสื่อ : ข่าวใดที่สอดคล้องกับคติของเราก็อย่าเพิ่งรีบเชื่อ ตั้งสติให้ดีแล้วพิจจารณาหาเหตุผล หรือหาข้อมูลจากแหล่งอื่นด้วย และขณะเดียวกันก็ต้องรู้ทันสื่อ ว่าสื่อเขามีแนวโน้มที่จะไม่เป็นกลาง มีแนวโน้มที่จะเลือกข้าง มีแนวโน้มที่จะปล่อยข่าวที่จะสร้างความเกลียดชังหรือว่าสร้างอารมณ์ในทางลบ เพราะนั่นคือหนทางการทำมาหากินของเขา

 

4 เม.ย. 63 - โชคดีที่เรายังมีวันนี้ : ขอบคุณที่เรายังมีบ้านอยู่ ขอบคุณที่เรายังไม่ต้องกระเสือกกระสนหนี ไม่ว่าจะเป็นภัยธรรมชาติ หรือศึกสงคราม ขอบคุณที่เรายังไม่เจ็บไม่ป่วย ขอบคุณที่เรายังมีลมหายใจชื่นชมสิ่งที่เรามี ขอบคุณสิ่งที่เรามีในวันนี้และเราจะรู้สึกว่า มีกำลังใจที่จะเผชิญกับสถานการณ์โรคระบาดได้อย่างต่อเนื่อง

3 เม.ย. 63 - ทำผิดเพราะยึดติดความถูก : หลายคนไม่ได้ทำเพื่อรายได้ หรือเพื่อผลประโยชน์ แต่ทำเพื่อตอบสนองอัตตาของตัว ว่ากูเก่ง กูแน่ กูดี กูถูก อันนี้เราต้องกลับมาดูตัวเองอยู่เสมอ นี่เป็นการปฎิบัติธรรม หรือถึงแม้ไม่ใช่นักปฎิบัติธรรม ก็ต้องหมั่นดู เฝ้าดู เพราะไม่อย่างนั้นสิ่งที่เราทำก็จะกลายเป็นทำเพื่อตัวเองมากกว่าที่จะทำเพื่อส่วนรวม แถมยังทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนไปด้วย

2 เม.ย. 63 - ตื่นจากหลงเพราะโควิด : พยาบาลไปซื้อของแต่งชุดพยาบาลก็ถูกรังเกียจ กลัวว่าจะเอาเชื้อไปติด อันนี้เรียกว่าความกลัวขึ้นสมอง จนทำให้มีอาการประสาท และก็ทำให้ด้านลบด้านมืดออกมาก่อปัญหากับผู้อื่น ต้องดูแลจิตใจตัวเองตรงนี้ด้วย ไม่ให้ด้านลบมันออกมา ให้ด้านดีๆออกมาแทนเช่น ความเมตตา ความขอบคุณ ความสำนึกในความเสียสละของเขา และก็คอยช่วยเหลือเกื้อกูลเต็มที่

 

1 เม.ย. 63 - นิ่งได้แม้ภัยมา : สติเป็นศักยภาพอย่างหนึ่งที่ธรรมชาติให้มนุษย์เพื่อที่จะอยู่ได้ในทุกสถานการณ์ ถ้าเรามีสติแม้จะแยกตัวเดี่ยว แต่เราก็ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว แม้เราจะมีความกลัวบ้าง แต่ก็ไม่ถึงจะกลายเป็นความเกลียด แม้เราจะมีความตระหนกบ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นความก้าวร้าว แม้ว่าตัวจะอยู่กับที่ แต่ใจก็มีความสุขได้ แม้จะมีข่าวลบข่าวร้ายมาตลอด แต่จิตใจก็ยังมีความหวัง นี่เพราะเรามีความสามารถในการฝึกจิตของเรา ให้พร้อมรับมือกับสถานการณ์ใหม่ๆได้แม้จะไม่เคยเจอก็ตาม

31 มี.ค. 63 - โควิดอยู่หรือไป ใจก็มีสติ : ไม่ว่าจะมีโควิทระบาดหรือไม่ เพราะว่าอะไรต่ออะไรก็ต้องเกิดขึ้นกับชีวิตของเราอีก รวมทั้งทุกข์และสุข ถ้าเราเกี่ยวข้องกับมันเป็น มีสติมีปัญญา เราก็จะอยู่กับสิ่งเหล่านั้นได้ ด้วยใจที่เป็นปกติสุข ปฎิบัติธรรมใจมันฟุ้งก็ไม่เดือดร้อนอะไร ก็เห็นความฟุ้ง ไม่เกิดความทุกข์ หรือเผลอเครียดขึ้นมา รู้ทันมันและก็ดูกันไป สงบก็รู้ ไม่สงบก็รู้ ฟุ้งก็รู้ ไม่ฟุ้งก็รู้นั่นแหละคือการปฎิธรรม

30 มี.ค. 63 (บ่าย) - บทเรียนจากไวรัส : เชื้อโคโรน่าไวรัสมันเป็นครูสอนเราว่า ตัวการที่แท้จริงไม่ใช่สิ่งข้างนอก แต่เป็นที่ตัวเรา เป็นที่กายของเรา เป็นที่ภูมิคุ้มกันในร่างกายเรา หรือเป็นเพราะใจของเรา ใจที่วางไว้ไม่ถูก ใจที่ปฎิเสธผลักไส ให้เรียนธรรมะจากโคโรน่าไวรัสในแง่นี้ มันจะได้มีประโยชน์ เพื่อที่เราจะได้กลับมาดูแลจิตใจของเรา รวมทั้งกลับมาดูแลร่างกายของเราด้วย

30 มี.ค. 63 (เช้า) - สองทางเลือกในยามวิกฤต : รักษาตัวเองให้ดีมีสุขนิสัยลดพฤติกรรมเสี่ยง ไม่ใช่แค่เรื่องของการรักษากายไม่ให้เชื้อมาติดอย่างเดียวนะ แต่ต้องรักษาใจไม่ให้ความโกรธ ความเกลียด ความกลัว ความอาฆาตพยาบาทมันครองใจด้วย ตัวนี้แหละสำคัญมันน่ากลัวกว่าเชื้อโคโรน่าไวรัสเสียอีก และมันติดได้ง่ายกว่าเชื้อโคโรน่าไวรัสด้วย แถมมันยังบั่นทอนทำลายความเป็นมนุษย์ของเรา หรือว่าทำลายศาสนาที่เรานับถือในใจได้

29 มี.ค. 63 - วันแห่งความกลัว เวลาแห่งความกล้า : ในความแย่ๆมันก็มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นเสมอ ในทุกข์ก็มีสุข ในวิกฤตมันก็มีโอกาสมันก็มีสิ่งดีๆทำให้จิตใจชื่นบาน แต่ถ้าเรามองไม่เป็นก็จะชวนให้เห็นสิ่งที่หดหู่ เพราะข่าวที่ทำให้หดหู่มันก็มีอยู่เรื่อยๆ ให้เราเปิดใจรับรู้สิ่งดีๆที่มันเป็นเครื่องจรรโลงใจ ให้อยากจะทำความดีเพิ่มขึ้น หรือมีความหวังมากขึ้นกับการรับมือกับปัญหาที่เกิดขึ้นตอนนี้